Ik kijk naar de sterren en dan weet ik dat u kijkt..

Posted: 23 april 2018
Category: Eigen Content

Het leven is vallen en opstaan.. Je ontmoet veel mensen, maar mensen verlaten je helaas ook.

Verlaten heb je in meerdere vormen.
Mensen die krijgen een andere levens invulling, en gaan een ander pad volgen, waar jij volgens hun niet meer in past.
Maar soms komt de ‘dood’ om de hoek, al wil je dat niet.. Het komt altijd onverwachts.

Zo als iedereen in de wereld, heb ik er ook mee te maken gehad. Het is vandaag (23 april 2018) en nu precies 10 jaar geleden, dat ik iemand die mij echt dierbaar ben verloren.

Als kleine jongen, had ik een hele goede band met mijn opa. Ik kon lachen en huilen met hem. Als er iets was, was mijn opa er voor mij. We deden de gekste dingen samen.. Als ik terug denk aan de momenten, komen de tranen wel weer op..
Samen met opa op de motor en dan stukjes rijden, of dat ik als kleine jongen met mijn tentje in de achtertuin stond bij opa en oma, en dat mijn opa een echte camping slagboom maakte. Samen knutselen aan dingen.. En de mooiste voorwerpen maken! Samen de gekste ideeën bedenken en ook wel uitvoeren. Samen aan de jachtsoep zitten en samen lekker smullen.

En dan komt het onverwachtse ineens om de hoek, ik weet het nog als de dag van gisteren.. Dat mijn vader met spoed naar mijn oma moest, omdat opa niet lekker was.. Mijn broertje en ik bleven achter.. Achter in onzekerheid en niet wetende wat er komen gaat.
Dan komt je vader thuis, met het nieuws ”Opa is vanavond overleden”. Dan voel je als kleine jongen de grond onder je weg zakken. Allerlei emoties knallen door je heen.. Je zit in een rollercoaster..

Dan voel je als kleine jongen de grond onder je wegzakken.

Die dagen daarna ga je naar hem toe, en je ziet hem liggen.. Mijn maatje, mijn opa, stil en koud.. Die dagen waren raar, mensen komen allemaal naar het huis van je oma en iedereen wenst je sterkte, iedereen zie je voorbij komen, bekende mensen maar ook veel onbekende mensen.

Nu 10 jaar later, is het nog steeds raar.. Want je vraagt je af hoe hadden de afgelopen 10 jaar geweest als je opa nog steeds naast je zou staan.. Wat had hij voor advies gegeven in het leven? Wat had je nu samen met hem gedaan??

Het blijven rare vragen die je jezelf afvraagt.. Maar spoken toch in me hoofd..

Gelukkig is mijn oma er nog, waar ik veel naar toe probeer te gaan, om haar te ondersteunen en ook mooie herinneringen op te halen..

Ik kijk naar de sterren en dan weet ik dat u kijkt.. Opa ik mis je nog iedere dag <3

Ik kijk naar de sterren en dan weet ik dat u kijkt..