Hoe je seksuele geaardheid je dwars kan zitten op de middelbare school

Posted: 29 juni 2018
Category: Algemeen

In de periode dat je op de middelbare school zit, hoor je jezelf te ontplooien, je ontdekt je mogelijkheden en je vindt uit wie je bent. Maar voor scholieren die al dan niet uit de kast zijn gekomen, kan het een fase zijn van eenzaamheid en isolement.

De 17-jarige Sjanelle uit Dordrecht bijvoorbeeld: ze wist al vroeg dat ze biseksueel was. “Ik wist met tien jaar al wel dat ik wat anders was. Op de basisschool heb ik nooit iets negatiefs gehoord. Maar op de middelbare school heb ik nooit het gevoel gehad dat ik kon zijn wie ik wilde zijn.” ​

Voordat ze uit de kast kwam, wilde Sjanelle eerst weten hoe haar klasgenoten erover dachten. “‘Als je bi bent, kun je niet kiezen’, was de reactie. En zo wilde ik niet weggezet worden.”

Ze besloot haar profielwerkstuk te schrijven over lhbt’ers. “Maar dat werd tegengewerkt, het zou te provocerend zijn. Een hoofdstuk over hoe ik het zelf beleefde, moest eruit: ‘Hier op school vertellen we je alles wat nodig is.’ Inmiddels heb ik geleerd dat ik alles wat op school gezegd wordt, naast me neer moet leggen.”

‘Homo’s, daar hebben we het nog wel eens over’

Want er schort nog wel het één en ander aan de voorlichting op middelbare scholen over seksuele diversiteit. Dat stelt het COC vandaag in zijn zogenaamde zwartboek, een bundeling van klachten over de verplichte voorlichting over seksuele diversiteit. Jeremy uit Heerenveen ondervond hetzelfde.

“Er werd gezegd: ‘Je hebt mannen en vrouwen en die doen het met elkaar. Dan heb je ook nog homo’s, maar daar hebben we ’t later nog wel een keer over.’ Dat laatste is nooit gebeurd, er is nooit meer over gesproken.”

En voorlichting is volgens Jeremy wel hard nodig. “Sommige leerlingen denken dat lhbt’ers een ziekte hebben. Bij pesterijen geven leraren alleen een waarschuwing en daar blijft het dan bij. Seksuele diversiteit komt niet aan de orde. Leraren laten je de wereld ingaan zonder enige kennis.”

‘Ik moest het allemaal zelf uitzoeken’

Ook op de school van Pepijn in Driehuis kwam homoseksualiteit nauwelijks ter sprake. En dat betekende voor de 15-jarige puber een eenzaam bestaan. “Ik moest zelf uitzoeken wat het precies was, of ik zelf een homo was. Mijn school had meer aan voorlichting kunnen doen. Op televisie werd er wel over gepraat, maar ik dacht dat ik de enige was in Noord-Holland.”

“Ik was echt op zoek naar voorlichting en die was er niet. Je moet het op school ook niet groter maken dan het is. We hebben in de eerste klas weleens van die studieuren, als één van die uren nou eens ingericht zou worden voor voorlichting.”

 

Bron: RTL Nieuws