Coming-out verhaal: Het verhaal van Ricardo.

Posted: 11 oktober 2019
Category: Coming-out verhalen

Het begon allemaal rond mijn 12e/13e levensjaar.

Ik zat op de basisschool groep 7/8 van de Meester Spigt School.

Was erg populair onder de dames, vanwege mijn handstand overslag en het dansen.

Diverse relaties gehad, waarbij je dit vast wel herkend, briefjes naar elkaar schrijven en dan maar hopen dat je leraar of lerares het niet ziet, want anders gingen ze het voorlezen voor de klas en dan schaam jij je best wel.

Tot dat ik naar de 1e klas ging van het Martinus College.

Daar zag ik een jongen en het deed mij iets.

Ik kreeg een raar gevoel, iets wat je niet wilt onderzoeken, maar toch ook wel.

Werd op slag verliefd… op een jongen.. Hoe dan..??

Ik baalde best wel hoe kan ik nou een gevoel hebben voor een jongen dat is toch vies..

Dat ging ik maar eens onderzoeken. Oké hij was wel de knapste jongen van school en had elke meisje om zich heen maar toch had hij een oogje op mij..

Elke keer al zag ik hem, voelde ik iets raars.

Na goed deed er niks mee en ging gewoon de lessen volgen.

Een half jaar zo bezig zijn geweest. Kreeg ik meer gevoelens voor jongens, waarom?

Tja hun uitstraling, stoerheid. Dames jullie herkennen dit wel toch?

Ik ging op onderzoek uit via internet, uitgaan, dating site, experimenteren.

Via internet had ik een gay profiel.

Zocht contact met meerdere homo’s, bi boys in omgeving en verder.

Tot dat er iemand was op het VMBO die het grappig vond om mijn profiel te delen met heel de afdeling. Ik kwam er niet meer onderuit en hoorde:”Atletieker” Zo heette mijn profiel.

Tot dat ik de keus aan mezelf gaf, nu ga ik het zeggen ook!

Toen der tijd had ik ook een vriendje dus het was wel spannend hoe alles ging om uit de kast te komen.

10 jaar geleden was ik zo zenuwachtig. Ik weet het nog heel goed.

Ik ging het aan pap, mam en me zus vertellen dat ik op jongens val. Hoe zouden zij reageren..?? Tijdens het avond eten kwamen de woorden eruit:”Pap, mam en Dayan ik moet jullie iets vertellen… Ik ben GAY!” Mijn ouders wisten dit allang en zeiden:”Ricardo dit wisten wij al toen je klein was.

Hoe je doet, praat etc..” Wauw en daar zat ik te huilen.. Eerst van verdrietigheid vlak daarna van blijheid. Dit had ik nooit verwacht. 1e stap was gezet. Nu mijn vrienden. Pff wat was dat spannend zeg. Nu kwam ik erachter of het wel mijn echte vrienden waren.

Ik had het aan hun verteld en tot grote spijt heb ik wat vrienden verloren…

Nu wist ik wel wie mijn echte vrienden waren.

Ik had besloten nadat iemand mijn profiel bekend had gemaakt het ook in de klas te vertellen.

Op 14 jarige leeftijd kwam ik uit de kast, in de klas!

Iedereen gaf een applaus. Zij vonden het stoer dat ik dit deed.

Ook ben ik uit de kast gekomen in de sportklas.

Daarna ging eigenlijk alles normaal.

Er werden grapjes gemaakt zoals naar wie kijk je onder de douche, wat heb je allemaal gedaan en de wel bekende vraag, ben jij het mannetje of het vrouwtje..?

Er werd aan mij gevraagd een top 10 te maken van de meest knapste jongen van de Mavo, hoe leuk.

Maar er waren ook minder leuke dingen gebeurd.

Ik werd bedreigd door 2 jongens, die homo’s haten, pff hater zijn meestal praters, maar stiekem…

Aangifte gedaan en tot op heden niks meer gehoord. Gelukkig kreeg ik steun van iedereen.

De jaren verliepen waarbij ik diverse relaties heb gehad.

Bij diverse werkgevers ging het ook goed wat betreft homosexualiteit.

Bij V&D en Perry Sport was ik de gay van de winkel. Iedereen wist gelijk wie er werd bedoeld. Voelde net een familie. Ex-collega’s bedankt voor deze geweldige tijd!

Ik zei dat ik vrienden ben kwijt geraakt, maar ik heb ook weer vrienden ervoor terug gekregen en wat voor vrienden. Met z’n allen naar de Gay Pride. In de trein gierde wij het uit. We piste in onze panty’s. Kortom deze vrienden zijn super!! Niet alleen vanwege Gay Pride.

Ook kan ik alles met hun delen. We kunnen lol hebben en wat vooral het allerbelangrijkste is, zij laten mij in mijn waarden.

Na 10 jaar kan vertellen dat ik er trots op ben dat ik homo ben en uit de kast ben gekomen! Velen gaven het toe dat het vroeger niet zo bedoeld was die grapjes,pesten. Maar dat hun nu beseffen wat voor impact het kan hebben als je dit heb meegemaakt.

Lieve mensen laten we geen haat hebben aan ho, le, bi, trans, metro’s, transg.

Er zijn genoeg haat dingen in deze wereld en wij zoeken geen ruzie of haat maar gezelligheid met elkaar!